GML-bestanden voor
kadaster splits

Met een GML-bestand kunnen nieuwe grenslijnen digitaal worden ingelezen in Splits. Dit voorkomt handmatig intekenen en zorgt voor een efficiëntere verwerking van de voorlopige kadastrale grenzen. Volgens het Kadaster mogen in het GML-bestand alleen de nieuwe grenzen staan; bebouwing, bestaande grenzen en andere topografische elementen horen daar niet in thuis.

Een voorlopige kadastrale grens wordt ingetekend op basis van de beschikbare kadastrale kaartgegevens. De Kadastrale kaart geeft echter geen exacte ligging van grenzen weer. Het Kadaster werkt met kwaliteitslabels: label B heeft een marge van 10 cm, C van 20 cm, D van 40 cm en E van 80 cm, in 95% van de gevallen aan beide zijden van de grens.

Ja. De oppervlakte uit de registratie kan afwijken van de grafische oppervlakte uit het digitale kaartbestand. Het Kadaster geeft ook aan dat de oppervlakte in Splits voorlopig is en dat in de akte mag worden afgeweken van de voorlopige oppervlakte die bij het Kadaster is geregistreerd. De akte is daarin leidend.

Een voorlopige kadastrale grens wordt pas definitief nadat de grens door betrokken partijen is aangewezen aan de landmeter van het Kadaster en het Kadaster de grens heeft vastgesteld en verwerkt. Daarna krijgt ieder nieuw perceel een definitieve kadastrale aanduiding en definitieve kadastrale grootte.